Pierwszego marca przypada Dzień Świętego Davida (Saint David's Day) patrona Walii. To dzień radości i zabawy. Domostwa przyozdabiane są narodowymi symbolami: porem i żonkilami. Na ulicach robi się gwarno. Targi, koncerty i dzieci w tradycyjnych walijskich strojach.
Dzień Św. Dawida to bardzo ważne święto dla Walijczyków. W ten sposób pragną udowodnić światu, że są odrębnym narodem, uzależnionym jedynie politycznie od Królowej.
W 2006 roku w Walii przeprowadzono ankietę, w której 87% Walijczyków życzyłoby sobie, aby 1 marca był obchodzony jako Bank Holiday (czyli święto państwowe i dzień wolny od pracy). Około 65% respondentów było gotowych poświęcić inne święto w roku na rzecz 1 Marca. Niestety petycja skierowana w 2007 roku do ówczesnego premiera Wielkiej Brytanii, Tonego Blair’a została odrzucona.
Celebrowanie dnia św. Dawida zazwyczaj rozciągnięte jest w czasie. Imprezy rozpoczynają się zwykle już pod koniec lutego i trwają przez cały marzec.
1 marca dzieci i młodzież swoje mundurki szkolne zamieniają na tradycyjne stroje walijskie. Miasta przyozdabiane są symbolami narodowymi: porami i żonkilami. Odbywają się parady, koncerty, targi z produktami regionalnymi, a także zawody sportowe.
Kim był Święty Dawid
Zgodnie z legendą święty był synem wodza Santy z Cardigan i Nony. Urodził się pod koniec V wieku w Henfynw w Cardigan. Dawid początkowo był mnichem. Założył klasztor w Menevia (obecnie St. David’s), którego został przełożonym. Później przyczynił się do powstania kilkunastu innych. Ponieważ jego zasługi w głoszeniu wartości chrześcijańskich były tak duże, Walijczycy obrali go arcybiskupem Walii. Na jego cześć wznoszono świątynie a nowo powstałym miastom nadawano jego imię. Według legend zmarł 1 marca 589 lub 601 r. w najstarszym założonym przez siebie klasztorze.
Por i żonkil… dlaczego?
Istnieje kilka wyjaśnień dlaczego, Walijczycy za symbole obrali sobie pora i żonkil. Jedni uważają, że por jest pamiątką po walkach z anglikami. Żołnierze, aby wyróżniać się podczas walk znakowali swe mundury właśnie tym warzywem. Por, to także osobisty symbol świętego Dawida. Żonkil kwitnie w marcu, a dla niektórych był świadkiem śmierci świętego. Ponadto oba te symbole w języku walijskim łączą się znaczeniowo; Cennin (por) i Cenhinen Pedr (narcyz, a dosłownie por św. Piotra). Obecnie powstał podział tych symboli. Por jest oznaką męskości a żonkil kobiecości.
Agnieszka Raduj-Turko
Komentarze
Prześlij komentarz